داستان سگ حریص

داستان سگ حریص / lalach kutta

Ek baar ek kutte ko bahaut jor se bhook lagi thi. Tabhi usse ek roti mili. Weh uss roti ka poora anand lena chahta tha.
یکبار/ یکروز، سگی بسیار احساس گرسنگی کرد، تا وقتی که یک تیکه نان پیدا کرد. او تمام آن نان را "برای خودش" می خواست.
Esliye weh usse shanti mein baithkar khane ki eechha se roti ko apne muh mein daal kar nadi ki oor chal diya. Nadi par ek chotta sa pul tha.
به همین دلیل به آرامی نان را به دهان گرفت و به سمت روخانه به راه افتاد. بر روی رودخانه یک پل کوچکی بود.
Jab kutta nadi paar kar raha tha, tabhi usse pani mein apni parchayi dikhayi di. Ussne apni parchayi ko doosara kutta samjha aur usski roti cheea chaha.
وقتی که سگ در حال گذر از رودخانه بود، انعکاس "سایه" خود را در آب دید. او انعکاس "سایه" خود را در آب دید و فکر کرد سگ دیگری است و خواست که نان اورا بقاپد.
Roti cheee ke liye ussne bhokte huae nadi mein chalang laga di. Muh kholte hi usske muh ki roti nadi ke jal mein gir kar bah gayi aur lalchi kutta bhooka rah gaya.
رای قاپیدن نان به درون رودخانه پرید"شیرجه زد". همین دهان باز کرد، نانی که در دهانش بود به درون آب رودخانه افتاد و سگ حریص گرسنه ماند...
esliye kaha gaya hai ki humme lalach nahi karna chahiye.
بهمین دلیل، میگویند که نباید طمع داشته باشیم
"نباید حریص باشیم"
"سمیر ماهان"

"سمیر ماهان"