وداها
ودا به معنای دانش است. این کلمه از زبان مشترک سنسکریت آریایی می آید که از ریشه "وید" vid مشتق شده است و به معنای "دانستن/ دانش" می باشد. همچنین اولین کتاب و متون ادبی و دینی تاریخ شناخته شده است که در تاریخ تمدن هند و آریایی جایگاه ویژه ای دارد و کتاب مقدس میلیون هاهندو در سرتاسر جهان است. ودا، حاوی سرودها، آداب و رسوم و مانتراها می باشد.
Samhitas : سامهیتاس: مانترا ها و سرودها
Brahmanas: براهمان ها: آئین
Aranyakas: آرانیاکاس: تاملات و ذهن ورزی/ تربیت ذهن
Upanishads : اوپانیشادها: فلسفه، شناخته شده به عنوان ودانتا، یا پایان وداها
همچنین متون کمکی به نام Vedangas نیز وجود دارد.
الف Siksha : آواشناسی.
ب Chhanda : نظم، مقیاس.
ج Vyakarana : دستور زبان (قوانین و دیدگاه پانینی ).
د Nirukta : ریشه شناسی (تألیفات Yaska ).
ه Jyotisha : نجوم؛ اخترشناسی.
ج Kalpa : قوانین برای فداکاری/ قربانی و مراسم مطابق با وداها.
همچنین به عنوان کالپا- سوترا و سوترا – سوتراس نیز شناخته می شود.
Atma |
روح (روحی که درون بدن باشد) |
Mana |
ذهن |
Paramatma |
ناب ترین شکل از آتما (روح برتر) |
Avatars |
مظهر ظهور الهی در شکل فیزیکی (تجلی خداوند در جسم) |
Satwik karma |
اسناد – اعمال- کردار |
Bramhanda |
جهان – خلقت |
Brahana |
کشیش - کاهن |
Guru |
استاد |
Srishti |
طبیعت – ذات |
Dharma |
دین – مذهب |
Vyakarana |
دستور زبان – گرامر |
Netra |
چشمان |
Panch Tatwa |
پنج شکل عنصری از وجود – پنج عنصراصلی هستی |
برچسب:
نویسنده: متین اسدیپور