زمان حال در زبان هند

زمان حال در زبان هندی به 4 قسم تقسیم می شود:

1. ساده ترین حالت جمله/ زمان حال ساده: (اشاره به عملی که انجام می شود):

من شیرینی میخورم - main mithaee khaata hoon یا: من به خانه رسیدم - main ghar pahuncaa hoon

""زمانی که "هون" بکار میرود، به این معناست که کار انجام شده.

2. زمان حال کامل: (با میخواهم فعل را تکمیل می کنیم):

من رفتم/ قدم زدم – main chala hoon / main chali hoon

3. زمان حال استمراری: ( برای نشان دادن عملی که درحال انجام ان هستیم):

من دارم شیرینی میخورم - main mithaee kha raha hoon

4. زمان حال فرضی: (اشاره به عملی دارد که شاید در حال حاضر رخ ندهد):

شاید من شیرینی میخورم - main mithaee kha raha honga